IMG_0189.jpg

Hi.

Wij zijn een gezin dat het roer omgooit en met onze camper gaan we op reis met als motto: ”Destination Unknown”

Hoe vergaat het reizen ons tot nu toe?

Hoe vergaat het reizen ons tot nu toe?

Hoe gaat het nu met ons en hoe ervaren wij de eerste weken tijdens de reis?

Een vraag die wij van veel mensen krijgen. Zoals jullie weten hebben wij het enorm gezellig met onze lotgenoten Sanne, Alessandro en Mick (en Lou natuurlijk) en komen wij veel overeenkomsten tegen.

Wat steeds weer terugkomt in de gesprekken met Sanne en Alessandro is dat we ons zo gelukkig voelen dat we deze stap hebben durven ondernemen en dat de vrijheid en de tijd met elkaar zo fijn is. We hebben geen van vier enig idee hoe we dit gaan volhouden of wat de toekomst zal bieden maar we zijn over een ding uit; we willen niet meer terug naar ons “oude leven”

We fantaseren over instagram, fotografie, duizende volgers en de “hoe dan?” vraag en merken dat het super fijn is even met zijn allen te zijn en dit te delen met elkaar.

Tijdens het reizen zien en leren we veel over verschillende plekken, culturen en maak je keuzes waarbij we in ons werkende leven het heel anders zouden doen.

We staan zoveel meer open voor contact met mensen en iedereen is zo openhartig, aardig en geinteresseerd in ons verhaal. Er gaat letterlijk een wereld voor ons open.

De kinderen

Veel mensen vragen zich af hoe de kinderen het doen en hoe zij dit ervaren. Eigenlijk is het voor de meisjes super leuk, ze hebben de hele dag hun papa en mama bij zich en er is meer tijd voor elkaar dan ooit tevoren. We proberen de dagelijkse structuur erin te houden, ook al loopt het nog wel eens anders, en checken vaak bij ze hoe ze het vinden en hoe het gaat en voelt. Omdat de camper echt ons huis is geworden is het ook fijn dat zij zich altijd kunnen terugtrekken in hun eigen veilige omgeving, ook al is het maar een kleine plek.

De dagen dat we on tour zijn, zijn meestal wat onrustig. Lang in de auto zitten is niet altijd even fijn (met name voor Liv, Spencer slaapt over het algemeen) en eenmaal aangekomen is het wel even aanpoten om alles weer leefbaar neer te zetten. Hier hebben we nu ook een betere modus voor gevonden.

We houden rekening met de kinderen en zij voelen zich (meest van de tijd) gehoord, gezien en gewaardeerd. Ik denk dat het daarom ook zo goed gaat. Kids zijn mega flexibel zolang je in contact blijft met ze.

 ”De Schoteltjes theorie”

Zoals duidelijk in het filmpje over ”De Schoteltjes theorie” van Ruub, waar wij wel regelmatig aan denken en bekijken, is bij ons een aandachtspunt: tevreden over jezelf als persoon. Het gaat het bij ons vooral om het behouden van je “eigen” ruimte. 24/7 op elkaar is heel fijn, en het is ook kijken hoe je bij jezelf kunt zijn/blijven en dan weer fris en met volle energie bij het gezin aan te sluiten.

Zo is het voor mij belangrijk lekker even zelf te gaan sporten of wandelen met Zebedee langs het strand en vindt Victor het fijn even alleen te wandelen, fietsen of koken.

Er is nu veel meer input in onze relatie en als gezin en dat zien wij beide als een groot voordeel en cijferen wij als een 10.

Week 6 & 7 - Nerja en Malaga

Week 6 & 7 - Nerja en Malaga

Week 5 - Kilometers gemaakt

Week 5 - Kilometers gemaakt